Toksyna botulinowa w leczeniu nadpotliwości – wszystko co musisz wiedzieć o zabiegu

Terapia botulinowa to zabieg polegający na wstrzyknięciu toksyny botulinowej typu A w miejsca odznaczone nadmierną potliwością. Nadpotliwość to stan patologiczny charakteryzujący się nadmierną czynnością gruczołów potowych niektórych części ciała lub całej jego powierzchni.

Obszary najbardziej podatne na nadpotliwość to pachy, dłonie, stopy, twarz i pachwiny. Nadmierna potliwość sprawia ludziom duże niedogodności, przeszkadza w czerpaniu pełni z życia. Jak zatem działa proces leczenia nadpotliwości botoksem?

Czym jest toksyna botulinowa?

Toksyna botulinowa to białko, które zakłóca przekazywanie impulsu nerwowego z zakończenia nerwowego do mięśnia. Normalnie, gdy impuls jest przekazywany, acetylocholina jest uwalniana w miejscu, w którym zakończenie nerwowe łączy się z mięśniem. Jest „mediatorem”, który powoduje skurcze mięśni. Pęcherzyki acetylocholiny pasują do zewnętrznej osłony zakończenia nerwowego. W celu uwolnienia acetylocholiny pęcherzyki muszą połączyć się z błoną.

Co to oznacza? Toksyna botulinowa, inaczej nazywana botoksem w mikrodawkach blokuje impulsy nerwowe wychodzące z zakończeń nerwowych. Jak wiadomo, botoks jest szeroko stosowany w kosmetologii w celu likwidacji zmarszczek mimicznych, a także w zabiegach zwalczających nadmierną potliwość.

W tym przypadku toksyna botulinowa blokuje zakończenia nerwów współczulnych, które przekazują impulsy z ośrodka termoregulacji do gruczołów potowych. Po wstrzyknięciu botoksu wzmożone pocenie się już nie dokucza pacjentowi, pojawia się anhydroza – całkowity brak pocenia się lub znaczne jego tłumienie.

Jakie są przyczyny nadmiernej potliwości?

Lekarze dzielą nadpotliwość na lokalną i ogólną. W przypadku miejscowej (lokalnej) nadpotliwości obserwuje się zwiększoną potliwość tylko w niektórych obszarach: zwiększona potliwość pach, dłoni i stóp objawia się zwykle w dusznym pomieszczeniu, podczas wysiłku fizycznego, w sytuacjach stresowych lub po jedzeniu. W przeciwieństwie do zwykłego pocenia się, z nadmierną potliwością, pocenie się jest nadmiernie obfite i powoduje szereg niedogodności. Miejscowa nadmierna potliwość jest chorobą niezależną.

Ogólna nadmierna potliwość to stan, który rozwija się na tle innej choroby. Z reguły ogólną nadpotliwość obserwuje się w przypadku:

  • Zaburzeń endokrynologicznych (cukrzyca, choroby tarczycy, u kobiet w okresie menopauzy i po porodzie);
  • Zatrucia chorobami zakaźnymi i zatrucia alkoholem;
  • Chorób onkologicznych;
  • Chorób układu sercowo-naczyniowego.

Jakie przygotowania są potrzebne do rozpoczęcia zabiegu?

W przeddzień zabiegu pacjentowi zaleca się powstrzymanie się od aktywnego wysiłku fizycznego. Należy wykluczyć spożywanie jakichkolwiek napojów alkoholowych.

Przy leczeniu pocenia się pod pachami zaleca się ogolić włosy na kilka dni przed zabiegiem toksyną botulinową, gdyż podrażnienia po goleniu mogą być przeciwwskazaniem co do rozpoczęcia zabiegu.

Przed leczeniem nadpotliwości stóp wskazane jest wykonanie pedicure w celu zmniejszenia warstwy rogowej naskórka i ułatwienia podania leku. Jeśli chodzi zaś o przygotowanie dłoni do leczenia toksyną botulinową, niewymagane są żadne specjalne czynności.

Procedura znieczulania w leczeniu toksyną botulinową

Kiedy botoks jest podawany na twarzy lub pod pachami, znieczulenie nie może być podane. W razie potrzeby istnieje jednak możliwość zastosowania preparatów znieczulających miejscowo dla większego komfortu zabiegu. Okolica dłoni i stóp jest bardziej wrażliwa, dlatego zwykle w leczeniu nadpotliwości dłoni i stóp stosuje się znieczulenie.

Jak wygląda procedura leczenia nadpotliwości?

W klinice Dental Fraternity leczenie nadpotliwości botoksem prowadzi dyplomowany specjalista. Dzięki temu cała procedura składa się z kilku etapów, mających na celu jak najskuteczniejsze zastosowanie toksyny botulinowej w miejscach z nadmierną potliwością.

Przede wszystkim lekarz określa strefy nadmiernej potliwości. Aby określić je jak najdokładniej, może być konieczne przeprowadzenie specjalnego testu. Obszar pach, stóp i (lub) dłoni traktowany jest roztworem jodu, a następnie sproszkowany skrobią. Jod i skrobia, reagujące z potem, zabarwiają jod na brązowo lub fioletowo. W zależności od intensywności zabarwienia, lekarz określa najdokładniejsze strefy do wprowadzenia botoksu, są one specjalnie oznaczone. Dawka toksyny botulinowej jest ustalana indywidualnie, zależnie od stopnia złożoności procesu leczenia.

Następnie obszar, w który wstrzykiwany jest botoks, traktuje się środkiem dezynfekującym, a botoks wstrzykuje się w wyznaczone punkty specjalnymi, najcieńszymi igłami. Kompozycja wstrzykiwana jest śródskórnie w odstępie 1,5 – 2 cm na głębokość od 2 do 3 mm. Pod koniec wstrzyknięcia botoksu miejsca wstrzyknięć są ponownie traktowane środkiem dezynfekującym i chłodzone w celu zmniejszenia obrzęku i siniaków. Zabieg leczenia nadpotliwości trwa około 30-40 minut, w zależności od ilości wstrzyknięć.

Opieka po zabiegu

Po zabiegu w okolicy wstrzyknięć obserwuje się nieznaczny obrzęk, zaczerwienienie i guziki, które ustępują po 3-4 dniach. Toksyna botulinowa zaczyna działać 4 dnia, pełnoprawny efekt widoczny jest w okresie do 2 tygodni, utrzymując się od 10 do 12 miesięcy, w zależności od indywidualnych cech organizmu. Następnie trzeba powtórzyć zabieg. Za każdym razem ilość botoksu maleje, a czas ekspozycji wzrasta. 

Nie zalecane jest przez kilka dni po zabiegu:

  • Stosowanie antyperspirantów;
  • Branie gorących kąpieli i odwiedzanie saun;
  • Angażowanie się w intensywną aktywność fizyczną;
  • Opalanie się lub odwiedzanie solarium;
  • Przeprowadzanie procedur poprawiających krążenie krwi;
  • Picie alkoholu.

Przeciwwskazania do leczenia nadpotliwości botoksem

Pomimo nieszkodliwości zabiegu bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania toksyny botulinowej są:

  • Zaburzenia nerwowo-mięśniowe;
  • Ciąża i laktacja;
  • Reakcje alergiczne na składniki leku lub na leki zawierające białka;
  • Ostra choroba zapalna z towarzyszącą gorączką;
  • Miejscowe wysypki i podrażnienia o różnej etiologii w miejscach proponowanych wstrzyknięć;
  • Skłonność pacjenta do tworzenia blizn keloidowych;
  • Epilepsja i inne choroby neuropsychiatryczne.

Wskazania do rozpoczęcia leczenia nadmiernej potliwości

Najważniejszymi wskazaniami do rozpoczęcia leczenia potliwości za pomocą toksyny botulinowej są zmiany zachodzące przez nasilającą się potliwość. Jeśli nadmierne pocenie się przeszkadza w codziennym życiu, występują niedogodności z tym związane, a codzienne funkcjonowanie zostaje zakłócone – są to sygnały stojące za rozpoczęciem leczenia potliwości.

W ciężkich przypadkach obserwuje się następujące objawy, które są jednocześnie wskazaniami do rozpoczęcia leczenia nadpotliwości:

  • Obrzęk;
  • Ból;
  • Zaczerwienienie;
  • Stałe chłodzenie ciała z powodu parującego potu;
  • Problemy psychosomatyczne – lęk społeczny, strach, stres, częste bicie serca.

Objawy potęgują sytuacje stresowe, silna emocjonalność, ciepła pora roku, ciepłota ciała, a także używanie czekolady, kawy i niektórych przypraw. Wiąże się to zwykle ze skokami hormonów, czy zaburzeniami funkcjonowania autonomicznego układu nerwowego. W takiej sytuacji decyzja związana z rozpoczęciem terapii botulinowej w leczeniu nadpotliwości może być skutecznym, nieszkodliwym dla zdrowia zabiegiem, na który można umówić się w klinice Dental Fraternity już dziś.